Prawo w praktyce – Przypadek nr 43.

Powrót do listy przypadków

Przypadek nr 43. Prawo w praktyce. Skuteczne odwołania od decyzji odmawiającej lokalizacji zjazdu.

Sygnatury spraw w toku: 

• Decyzja odmawiająca zezwolenia na lokalizację zjazdu z dnia 19 maja 2020 roku o sygnaturze O/WA.Z-3.4241.254.2020.AW wydana przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad Oddział Warszawa,
• Decyzja odmawiająca zezwolenia na przebudowę istniejącego zjazdu z dnia 17 czerwca 2021 roku o sygnaturze O/WA.Z-3.4241.373.2021.BN wydana przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad Oddział Warszawa,
• Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 07 marca 2022 roku o sygnaturze VI SA/Wa 2280/21,
• Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 grudnia 2025 roku o sygnaturze II GSK 1039/22,
• Decyzja zezwalająca na przebudowę (rozbudowę) istniejącego zjazdu zwykłego z dnia 01 czerwca 2026 roku o sygnaturze O/WA.Z-3-1.4241.31.2026.EC wydana przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad Oddział Warszawa.

 Okres trwania sprawy:  czerwiec 2021 – czerwiec 2026

 Efekt działań kancelarii: doprowadzenie do uzyskania zezwolenia na przebudowę istniejącego zjazdu zwykłego z drogi krajowej nr 62 do nieruchomości przeznaczonej pod realizację budynku handlowo-usługowego (dyskont spożywczy.

***

W maju 2020 roku zgłosił się do Nas przedsiębiorca z województwa Mazowieckiego, który posiadał nieruchomość przylegającą bezpośrednio do pasa drogowego drogi krajowej nr 62 w miejscowości Somianka (powiat Wyszkowski, woj. Mazowieckie).

Na spotkanie przyniósł ze sobą decyzję odmawiająca zezwolenia na lokalizację zjazdu z dnia 19 maja 2020 roku o sygnaturze O/WA.Z-3.4241.254.2020.AW wydana przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad Oddział Warszawa. Z przeprowadzonych oględzin oraz konsultacji ustaliliśmy, iż wystąpił on o „lokalizację zjazdu” w miejscu gdzie danych zjazd „już fizycznie istniał”.

Problem zasadzał się na tym, iż:

• zjazd ten fizycznie istniał w terenie (linia krawędziowa P – 7a) i w warstwie organizacji ruchu drogowego był zjazdem z obsługą obustronną (znaki poziome P – 1e),
• w decyzji z dnia 19 maja 2020 roku o sygnaturze O/WA.Z-3.4241.254.2020.AW Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad uważał że zjazd ten „nie istnieje”.

Przedsiębiorca ten zderzył się z istotnym problemem natury prawnej – co to znaczy zjazd istniejący z drogi publicznej?

W miejscu tym należy wskazać, iż problematyka ta jest szczegółowo omówiona w pozycji naukowej autorstwa r. pr. dr inż. Jonatana Hasiewicza „Zajęcie pasa drogowego. Prawo, procedury, praktyka” (Hasiewicz Jonatan, Wolters Kluwer Polska Sp. z o. o. LEX, 2025, marzec 2025 r., ISBN 978-83-8390-586-0) w rozdziale nr VI „Problematyka lokalizacji, budowy, przebudowy i likwidacji zjazdów na drogach publicznych”.

Pierwszym krokiem, który wykonaliśmy, to wystąpiliśmy do właściwego miejscowo Rejonu Drogowego GDDKiA o książkę drogi z wykazem istniejących zjazdów (celowo dokonaliśmy tego z pominięciem Oddziału GDDKiA, aby nie doszło do sfabrykowania dokumentacji).

Rejon Drogowy GDDKiA odpowiedział, iż rzeczony zjazd jest zjazdem istniejącym publicznych (w obecnym stanie prawnym po 21 września 2022 roku: „zjazd zwykły”) i przesłał stosowny wyciąg z książki drogi.

Jednocześnie w trybie dostępu do informacji publicznej wystąpiliśmy o zatwierdzony projekt stałej organizacji ruchu. Został on nam przesłany, a z jego treści wynikało, iż zjazd (co do którego GDDKiA upierała się że „nie istnieje”) figuruje w zatwierdzonej stałej organizacji ruchu.

A więc przechodzimy do kolejnego etapu – etapu „szach-mat”.

Mając te dokumenty (wyciąg z książki drogi, zatwierdzoną stałą organizację ruchu) z powołaniem się na nie, wystąpiliśmy o wydanie zaświadczenia w trybie art. 217 § 1 ustawy Kodeks Postępowania Administracyjnego co do tego czy dany zjazd jest „istniejący” czy też „nieistniejący”. GDDKiA Oddział Warszawa nie mogła zaprzeczyć dokumentom pozyskanym z miejscowego Rejony Drogowego GDDKiA i zaświadczeniem z dnia 01 grudnia 2020 roku o sygnaturze O.WA.Z.1.405.32.2020.wk wydała zaświadczenie potwierdzające fakt istnienia rzeczonego zjazdu.

Następnie wystąpiliśmy do GDDKiA Oddział Warszawa z wnioskiem o przebudowę istniejącego zjazdu. Sytuacja się zmienia, gdyż w przypadku przebudowy istniejącego zjazdu zarządca drogi co do zasady nie może odmówić takiego zezwolenia (gdyż taki zjazd już istnieje).

Oczywiście wiedzieliśmy, iż zaczną się próby blokowania i obstrukcji. Tak też się stało.

W dniu 17 czerwca 2021 roku GDDKiA Oddział Warszawa wydała decyzję odmawiającą zezwolenia na przebudowę istniejącego zjazdu…, gdzie głównym powodem było to… że zjazd ten nie istnieje.

Dodatkowym argumentem było to, że nawet gdyby uznać że istnieje to i tak zagrażałby bezpieczeństwu ruchu drogowego, bo na rzeczonym odcinku drogi krajowej nr 62 dochodzi do „wielu wypadków drogowych”.

Wystąpiliśmy zatem do Komendy Powiatowej Policji w Wyszkowie Wydział Ruchu Drogowego o statystyki wypadków na rzeczonym odcinku drogi krajowej nr 62. Pismem z dnia 04 sierpnia 2021 roku o sygnaturze PW-s-R-847/819/21 Komenda Powiatowa Policji w Wyszkowie Wydział Ruchu Drogowego odpowiedziała że przez okres 5 lat (w latach 2015 – 20200 były jedynie 3 drobne kolizje, a na wskutek tych kolizji nikt nie zginął. Innymi słowy: wypadkowość żadna.

W takim stanie faktycznym złożyliśmy skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję odmawiającą zezwolenia na przebudowę istniejącego zjazdu z dnia 17 czerwca 2021 roku. Taki tryb jest możliwy, gdyż od decyzji Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad można wnieść skargę bezpośrednio do sądu administracyjnego bez korzystania z procedury wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

W skardze wskazaliśmy na rażące naruszenia prawa:

I) naruszenie art. 29 ust. 3 i art. 30 ustawy o drogach publicznych polegające na tym, iż właściciel dz. ew. nr 279/5 z obr. Somianka (tj. Skarżący) korzysta z nielimitowanego bezterminowego korzystania z istniejącego zjazdu publicznego co potwierdza pismo z dnia 29 października 2020 roku Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w Warszawie o sygnaturze O.WA.Z-1.0141.58.2020.wk wraz z załączonym wykazem zjazdów oraz właściciel ten (tj. Skarżący) jest zobligowany zgodnie z art. 30 ustawy o drogach publicznych do utrzymania przedmiotowego zjazdu w należytym stanie technicznym, co Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad swoim działaniem uniemożliwia,

gdyż wydaje decyzję odmowną na przebudowę istniejącego zjazdu publicznego w sytuacji gdy przebudowa ta jest niezbędna ze względu na zły stan techniczny istniejącego zjazdu publicznego oraz jest konieczna ze względu na planowaną obsługę komunikacyjną obiektu handlowo-usługowego (w przypadku utrzymania w mocy skarżonej decyzji z przedmiotowy zjazd publiczny będzie musiał funkcjonować w obecnym układzie co może stanowić zagrożenie dla osób korzystających z tegoż zjazdu publicznego),

II) naruszenie art. 7, art. 77 oraz 107 § 3 Kodeks Postępowania Administracyjnego polegające na niepodjęciu wszelkich niezbędnych czynności zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, a nadto w sposób niewyczerpujący rozpatrzenie materiału dowodowego, z pominięciem okoliczności, że GDDKiA Oddział Warszawa nie uwzględnił i celowo pominął fakt tego, iż w aktach sprawy znajduje się zaświadczenie z dnia 01 grudnia 2020 roku Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w Warszawie o sygnaturze O.WA.Z.1.405.32.2020.wk potwierdzające, iż  dz. ew. nr 279/5 z obr. Somianka posiada bezpośredni zjazd publiczny w obecnym stanie prawnym: „zjazd zwykły”) z uwzględnieniem manewrów dla wszystkich relacji z drogi krajowej nr 62,

co pozostaje w sprzeczności z twierdzeniami zawartymi w skarżonej decyzji jakoby zjazdu nie było w terenie oraz nie było w sensie prawnym.

W skardze też podniesiono inne zarzuty. Z reguły zwyczajowa obszerność tego typu skarg to 15 – 20 stron formatu A4.

Finalnie w dniu 07 marca 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wydał wyrok o sygnaturze VI SA/Wa 2280/21, w którym uchylił zaskarżoną decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad. W uzasadnieniu sąd wskazał, że rozpatrywany zjazd jest zjazdem istniejącym, a w konsekwencji nie można go traktować jako nowoprojektowanego zjazdu zwykłego. Co więcej, sąd wskazał, iż nie ma jakichkolwiek przesłanek lub powodów do wydania decyzji odmawiającej lokalizacji zjazdu zwykłego w przedmiotowej lokalizacji.

Co zrobiła Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad? Oczywiście zaskarżyła wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 07 marca 2022 roku o sygnaturze VI SA/Wa 2280/21 do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Działanie takie ma charakter celowy. Jedynie osoby zaznajomione z tempem i trybami pracy sądów wiedza o tym, iż na termin rozpatrzenia skargi kasacyjnej w Naczelnym Sądzie Administracyjnym w Warszawie czeka się od 3 – 5 lat. Celem Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad było zablokowanie procesu przebudowy zjazdu, gdyż doskonale spartykularyzowani urzędnicy wiedzieli o tym że prawnie, projektowo i technicznie zablokować tego się nie da.

Termin rozprawy w Naczelnym Sądzie Administracyjnym w Warszawie został zaplanowany na dzień 17 grudnia 2025 roku. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 grudnia 2025 roku o sygnaturze II GSK 1039/22 utrzymał w mocy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 07 marca 2022 roku o sygnaturze VI SA/Wa 2280/21 oraz oddalił skargę kasacyjną Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad. Podczas ogłaszania wyroku sędzia NSA w Warszawie „grzmiał” że cały przypadek jest rażącym przykładem pogwałcenia praw obywateli, a dodatkowo zaprzeczaniem oczywistym dokumentom zgromadzonym w sprawie (cytat z ustnego ogłoszenia wyroku: „Czy oni nie potrafią czytać?  Mówią że zjazdu nie ma podczas gdy sami wydają zaświadczenie, że zjazd istnieje? Co za ludzie tam pracują?”)

Sprawa została finalnie wygrana.

Co zrobił Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad? Dalej nie wydał zezwolenia na przebudowę zjazdu.

Po raz kolejny musieliśmy interweniować. W dniu 04 maja 2026 roku wystosowaliśmy pisemne wezwanie do Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z ponagleniem i zastrzeżeniem, że w przypadku braku wydania decyzji zezwalającej na przebudowę istniejącego zjazdu do dnia 04 czerwca 2026 roku ustalimy osoby winne, zawiadomimy odpowiednie organy ścigania oraz wystąpimy o ukaranie osób winnych opieszałości.

W konsekwencji w dniu 01 czerwca 2026 roku została wydana decyzja zezwalająca na przebudowę (rozbudowę) istniejącego zjazdu zwykłego z drogi krajowej nr 62 o sygnaturze O/WA.Z-3-1.4241.31.2026.EC wydana przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad Oddział Warszawa.

Sprawa została finalnie zakończona.

Obrazuje ona jednak, iż lokalizacja lub przebudowa zjazdu zwykłego staje się „kością niezgody” pomiędzy przedsiębiorcami (wnioskodawcami), a zarządcami dróg publicznych. Okoliczność ta nie jest niczym nadzwyczajnym dla r. pr. dr inż. Jonatana Hasiewicza, gdyż w swojej praktyce zawodowej obsługuje zarówno „zarządców dróg publicznych” oraz podmioty prawa cywilnego domagające się uzyskania określonych rozstrzygnięć od zarządcy drogi publicznej.